Pogrubione endometrium - 26mm

[zyta]

Kochana wszystko zależy od wielu czynników, stanu zdrowia, wieku.

Ja nie mogłam przyjmować hormonów.

Zdecydowałam się na usunięcie macicy, szyjki macicy oraz jajowodów.

Niedługo miną trzy miesiące od mojej operacji i wiem że to była słuszna decyzja.

Masz o tyle komfortową sytuację że możesz wypróbować terapię hormonalną a jak nie przyniesie oczekiwanych rezultatów to wybór operacji.

Na spokojnie kochana.

Buziaki
Zyta

[michalinda]

Teoretycznie to jestem jednak zdecydowana na operację, ale boję się, ze jak usunę jajniki to znacznie przyspieszę proces starzenia i wieku 37 będę w wieku mojej mamy. Chyba jednak zaryzykuję i zostawię te jajniki, choć wiem, ze w razie czego kolejna operacja to obciążenie dla organizmu. Motam się i czuje jak w pułapce. Żadna decyzja nie jest w 100% idealna.

[dream]

Decyzje musisz podjąć sama ale jesteś już szczęściarą że przed jej podjęciem możesz skorzystać z takiego wsparcia i bogactwa porad dziewczyn.Troski i rozterki mamy wszystkie czy mamy jajniki ,macice i inne części czy ich nas pozbawiają musimy się '' tylko '' z nimi uporać mniejszym lub większym nakładem sił . Nastaw się że jak podejmiesz tę decyzję co dla każdej z nas było trudne przyjmij ją za najlepszą dla siebie i swojego organizmu i zaaprobuj w 100 % .To co wybierzesz będzie dla ciebie najlepszą opcją .Trzymam kciuki .Polecam małe chwilki dla siebie ,rób sobie małe przyjemności nie nastawiaj się na złe.Ja zapraszałam swoje córki na tzw obiady aby uczcić ostatni okres a jako że mój czas decyzji co do czasu operacji był długi potem było tylko hasło nie gadaj że znowu masz ostatni okres mamo i tych ostatnich okresów miałam sporo ale bardzo miło je wspominam. Będzie dobrze pozdrawiam

[michalinda]

We wtorek mam jeszcze konsultację u onkologa i zobaczę, co on mi powie o moich jajnikach. Do 26 lutego mam czas na podjęcie decyzji. Przede mną tydzień za i przeciw, już na sama myśl o tym robi mi się słabo.

[Margo]

Michalindo kochanie, decyzja nie jest łatwa wiem też coś o tym, chyba prawie każda tutaj to wie. Powiem Ci co usłyszałam od swojej gin, zostawić jeden jajnik żeby jeszcze pracował do menopauzy, a mam 48 lat. Jeden będzie pracował za dwa tak twierdziła. Opowiadała o ewentualnych torbielach itd. Natomiast gdy się konsultowałam już z moim operatorem wydał opinię, że powinnam zostawić oba jajniki i szyjkę, to samo potwierdził kolejny lekarz.
Od mojej operacji minęło 2,5 miesiąca i jestem bardzo zadowolona, że już dłużej nie czekałam z tą decyzją. Opcja zachowania wszystkiego i walczenia miesiącami albo latami, które i tak nie gwarantowały wyleczenia wydały mi się całkowitym absurdem. Miałam się męczyć w imię czego ? Tak więc wybrałam spokój i lepszy komfort życia, szkoda czasu na ból i nierówną walkę.
Tylko na początku po operacji kilka razy zrobiło mi się ciepło w nocy, ale to już minęło i jest coraz lepiej. Czy będzie konieczność otwierania kolejny raz ? tak jak Ty nie mam tej pewności, jednak nie martwię się tym teraz bo i po co ? Wybrałam po prostu tą opcję i ją zaakceptowałam w pełni. Nikt nigdy nie da Ci 100% pewności.

Przytulam Cię

[hopeless]

Moim zdaniem w Twoim przypadku ma duże znaczenie wiek. Jeśli usuniesz jajniki sądzę, że lekarz zaleci ci przyjmowanie hormonów. Nie jestem ekspertem, ale chyba jednak teraz jest taka tendencja żeby nie usuwać jajników jeśli nie jest to zdecydowanie konieczne.
W kwestii przyjmowania hormonów - mój organizm nie znosił ich dobrze, odczuwałam PMS i miałam w sobie sporo złej energii, ale nie przytyłam po nich. Wypróbowałam różne tabletki, żadne nie znosiły uczucia napięcia i impulsywności.
Tak jak Margo zastanawiam się czasem, co będzie z moimi jajnikami ale nie zadręczam się tym. Jeśli trzeba będzie je wyciąć bo zaczną chorować to wtedy zacznę się martwić.
Jest oczywiście też opcja, że lekarzowi coś się nie spodoba w trakcie operacji i może zdecydować o usunięciu jajników, ale to już inna historia. Ja zapytałam swojego lekarza już po operacji, czy nie lepiej było jednak je usunąć, ale on zaprzeczył i powiedział, że odczułabym skutki takiej decyzji.
Szczerze Ci współczuję, bo kiedy lekarz sam nie chce zdecydować, to stawia pacjentkę w trudnej sytuacji. Może się asekuruje a może sam nie do końca wie, co jest dla Ciebie najlepsze...

[iwon62510]

Michalino jesteś jeszcze młoda,więc jak jajniki zdrowe to może je zostawić,niech hormonki produkują,mi jeden zostawiono , miałam operację w wieku 46 lat i lekarz stwierdził,że za wcześnie na usuwanie obu,na tę chwilę nie biorę żadnych hormonów i nie jest źle,od operacji 1 marca minie mi 4 lata...trudną masz decyzję do podjęcia..za mnie zadecydował gin..bo ja też bym nie wiedziała co dla mnie było by lepsze..

[eli-50]

Michalindo kochana bardzo dobrze wiem co teraz czujesz. Przerabiałam to parę lat temu. Nie tylko decyzja o operacji była dla mnie najgorsza, ale decyzja ile wyciąć. Miotałam się jak Ty i mówiłam sobie przecież nie jestem lekarzem...skąd mam wiedzieć ? . Tym bardziej, że zdania lekarzy były podzielone. Miałam stwierdzone tylko zmiany w macicy. Stanęło na tym, że usunięta zostanie macica. A jeśli coś będzie nie tak w jajnikach to wtedy i one pójdą pod nóż. W trakcie operacji okazało się, że nie ma czego zostawiać. Chociaż w trakcie wcześniejszych badań o zmianach na jajnikach nie było mowy. Myślę, że skoro u Ciebie na jajnikach coś się pojawiło to jest argument na to, aby usunąć jednak wszystko. Ze względu na wiek można najpierw wypróbować pierwszą proponowaną opcję, ale tylko wtedy gdy onkolog dopuści taką możliwość.
Przytulam mocno i zaciskam palce, aby znalazło się najlepsze dla Ciebie rozwiązanie. Trzymaj się i powodzenia

[Elinka]

Jestem na forum od kilku dni więc dopiero teraz witam Cię w gronie syrenek. Z pogrubionym endometrium, krwotocznymi miesiączkami i mięśniakami borykam się od lat.Byłam nawet na tyle głupia ,że to tej pory nie byłam na łyżeczkowaniu,chociaż miałam dwukrotnie skierowanie.Bałam się zmierzyć z problemem.A teraz -no cóż dodatkowo torbiel 3x4 cm na jajniku i wypadająca macica,więc już nie mam na co czekać. A co do decyzji,każda operacja niesie jakieś ryzyko,ale jesteś jeszcze młoda i na pewno wszystko dobrze zniesiesz.Ja przez te lata zwłoki dorobiłam się choroby wieńcowej i przeszłam dwa mikroudary, Teraz oprócz operacji boję się jeszcze powikłań.Co do zakresu operacji to zgodzę się na usunięcie wszystkiego,nie mam do swojej macicy żadnego sentymentu,oprócz tego że urodziłam dwójkę dzieci mam z nią od lat same kłopoty.Musimy się jakoś trzymać,żeby potem wspierać nowe syrenki,tak jak nas wspierają wszystkie kobietki na tym forum..Pozdrawiam cieplutko.

[michalinda]

Jestem po pierwszej dawce szczepionki na wzw B, więc teoretycznie przygotowuję się do operacji, ale cała sobą krzyczę:nieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee Stres, jaki ciągle mi towarzyszy (moje zdrowie, męża) zaczyna mnie przerastać. Przeraza mnie operacja a w szczególności usunięcie jajników. Całą noc czytałam o konsekwencjach takiej operacji i jeżeli ma ona mi skrócić o 10 lat życie (osteoporoza, choroby serca, wrak człowieka- w moim wieku) no to kurcze może nie ma sensu się na to decydować??????????? Może spróbować najpierw terapii hormonalnej??????????? Czuję się dzisiaj fataaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaalnie. wiem, że niektóre z was maja jeszcze większe problemy i dlatego przepraszam za swoja histerię. Chciałabym, żeby ten koszmar sie skończył. Niech się wreszcie obudzę.

[vika45]

Dziewczyno a dlaczego masz krócej żyć? Zajrzyj na nasze zdjęcia z Wrocka tam była z nami Wika27 jeszcze młodsza od Ciebie i ma się dobrze, pełna radości dziewczyna! Niektóre z nas są 5 lat po operacji i żadnych objawów!! Wystarczy badać poziom wapnia i D3 raz na jakiś czas desynometrię zrobić.Teraz nasz takie same szanse na te choroby a dodatkowo na raka macicy
Nie czytaj, zdziwisz się w szpitalu na co każą Ci podpisać zgodę,Z takim podejściem wykończysz się psychicznie.
Ja sobie dałam cztery razy pogrzebać w kręgosłupie szyjnym gdzie wszyscy mi mówili że mogę być roślinką. Co ma być to będzie i jest to niezależne od nas.

[michalinda]

Jeśli chodzi o wykończenie psychiczne to jestem już tuż, tuż. Co do tych 10 lat mniej, to wszędzie piszą,że w moim wieku bez jajników to do tego się sprowadza niestety.

[vika45]

Sprawa starzenia jest bardziej genetyczna.Wolę wyglądać staro niż chorować. Internet przyjmuje wszystko a ludzie piszą co chcą.Do niczego nie namawiam ale uwierz mi, żadne badanie nie odda tego co masz w środku. Otworzą-zobaczą. No oczywiście, jeśli nie wyrazisz wcześniej zgody to po prostu zaszyją.W czasie zabiegu już nikt nie pyta.Jeśli masz jiż coś na jednym jajniku duże prawdopodobieństwo,że i na drugim coś może być, choć nie musi.Na pewno nie wytną więcej niż trzeba.
Na razie musisz się uspokoić.

[zyta]

Eeeeee tammm życie bez miesiączki to jest TO!

Uszy do góry



Zyta

[michalinda]

Właśnie nie otworzą, bo ma być laparoskopowo.

[hopeless]

Z mojego wypisu fragment: " powierzchnia jajowodów pokryta drobnymi surowiczymi pęcherzykami. Jajniki obustronnie makroskopowo bez zmian; pozostałe narządy jamy brzusznej dostępne laparoskopowo bez zmian".
Miałam laparoskopię, z ego wypisu wynika, że jednak lekarz coś tam widzi bez otwierania brzucha. Mój powiedział, że jajowody mu się nie podobały i usunął je. W HP nie wyszły zmiany złośliwe.
Sam brak miesiączki może być dużą zaletą, ale brak hormonów produkowanych naturalnie to już raczej problem. Gdyby tak nie było, nie brałybyśmy tabletek i nie stosowałybyśmy plasterków. Oczywiście to nie koniec świata, bo przecież większość z nas cieszy się życiem, a wręcz sporo poznało jego nową jakość po przykrych dolegliwościach, ale skoro organizm jest zaprogramowany tak, żeby wytwarzać hormony do ok. 50tki, to są one potrzebne.

[eli-50]

Naturalnie wytwarzane hormony jak najbardziej są potrzebne organizmowi o ile zdrowe są jajniki. A jeśli nie są zdrowe to mamy koło ratunkowe w postaci htz .
Michalindo powiedz o wszystkich swoich obawach onkologowi. Wiele z nas miało ten '' sen'' i się skończył. A teraz to już historia. Trzeba żyć dalej, dbać o zdrowie i cieszyć się z tego co mamy.

[michalinda]

Dziękuję dziewczyny za wsparcie i za to, ze mnie jeszcze znosicie, bo ja sama mam już siebie chwilami dość. z jednej strony obawiam się skutków życia bez jajników, z drugiej strony żałuję, że nie jestem dzisiaj 10 lat starsza- może byłoby to dla mnie łatwiejsze. Uwierzcie mi, że wizja szprycowania się hormonami przez najbliższe 10 lat jest dla mnie trudna do udźwignięcia. Czym bliżej czwartku, tym ze mną gorzej. Z Wami zawsze jednak raźniej, tym bardziej, że nie potrafię z nikim innym o moim strachu mówić i go oswajać.Dziękuję.

[Margo]

spokojnie Michalindo , nikogo tutaj nie zamęczasz , a My jesteśmy tu żeby Ci pomóc i być z Tobą szczególnie w takiej chwili jak ta !

[olikkk]

Michalindo plasterek na "czterech literach" naklejany dwa razy w tygodniu, to nie jest szprycowanie i choć też miałam na początku obawy, to oklejam się nimi , a raczej połówką plasterka już pięć lat i nie jest to dla mnie żaden problem