I mnie dopadło... Aneczka15

[Anita71]

Wiesz Marysiu każdy zna swoją mamę najlepiej, w tym Jej stan zdrowia. Ja tylko mówię z mojego i tylko z mojego punktu widzenia, jestem jeszcze ciągle bardzo związana z córkami i widzę że one ze mną też, mimo ze mają swoje życie osobiste. Ale pomijając to. Taka jestem , mojej mamie od razu powiedziałam o wezwaniu na konsultację po jego otrzymaniu po wyłyżeczkowaniu. Natomiast gdyby to groziło jakimś pogorszeniem Jej stanu zdrowia to może bym to ukryła. Ale ja jako ja chciałabym być informowana o problemach moich dzieci. Mówię tu tylko i wyłącznie o sobie

[olikkk]

Powiedzieć, nie powiedzieć ....
To jest trudna decyzja ...
Mojej kuzynce udało się zataić przed mamą swoją chorobę, chemię i to że jej wypadły włosy, ale widywały się na tyle rzadko, że było to możliwe, ale jeśli ktoś ma bliski kontakt to prędzej czy później i tak się dowie.
Ale może rzeczywiście im później tym lepiej, bo krócej mama będzie się zamartwiać, a pomóc i tak nie może
Chyba że modlitwą, ale to już inna sprawa

[Kama]

[Kama]

[Anita71]

Wiesz Kama z uwagi na to ze nie wiedzialam co u mnie siedzi onkologicznie a mialam to okropne wezwanie pisemne do stawienia po wylyzeczkowaniu to tak strach mnie porazil ze nie moglabym byc z tym sama.. i wtedy powiedzialam bliskim..

[belli812]

No i ok. Nie ma jednej recepty na to. Każda czuje, że wie kiedy najlepszy moment nadchodzi, bo zatajenie i tak nic nie da. Żaden człowiek z takimi wiadomościami nie chce zostać sam. Trochę siły i wsparcia każda chętnie przygarnie
Choć ja, tak jak Kama robiłam później dobrą minę, że niby to nic, taka jestem dzielna i nic się nie przejmuję (mąż panikował, a córka "na ostatnich nogach" przed porodem)
Za duże panikowanie też nie pomaga.
W szpitalu się nie nakręcałam, jakbym czekała na przeswietlenie a nie na operację. wmówiłam sobie, że to zadanie trzeba wykonać potem będzie dobrze i może takie myślenie lajtowe mnie uratowało, choć okazało się, że była to bardzo ciężka operacja
Więc Kama, wybierz moment odpowiedni i nie bądź całkiem sama, mama przytuli i wesprze.
Życzę odwagi i siły. No i trzymam kciuki, będzie oczywiście dobrze

[Anita71]

Aneczko piszesz że masz żylaki, a czy Ty będziesz miała jakoś zabezpieczone nogi rajstopami specjalnymi na żylaki w trakcie operacji? Bo wiem, że niektóre szpitale to stosują.

[Aneczka15]

Myślę Anitko, że powinni mieć takie. W końcu dużo starszych pań mających kłopoty naczyniowe jedt operowanych. Moja żylakowata noga jest zoperowana, ale mam pajączki na obydwu, zatem jakaś mała niewydolność żylna może być. Może kupię pończochy na wszelki wypadek.

[Anita71]

[Marzena17]

Witaj Aneczko! A mogę spytać: z jakiego jesteś regionu Polski? Tak się trochę zastanawiam, gdzie będziesz operowana. Ja mieszkam pod Warszawą i byłam operowana na madal....
.Też chciałam zostawić szyjkę, lekarz dał mi skierowanie na amputację trzonu. W szpitalu powiedziano, że nie ma mowy ze względu na wynik łyżeczkowania. Na początku byłam trochę załamana tym obrotem sprawy. Ale teraz sobie myślę, że dobrze, że tak się stało. Nie muszę się już martwić o choroby szyjki. Aneczko, piszę to, żebyś była przygotowana na każdą decyzję. Nakładki na sedes koniecznie kup, bo inne środki higieniczne były. Miałam gorszą niedzielę i poniedziałak, pobolewał lewy bok w miejscu jajnika i miałam delikatne plamienia. Nie, nie przemęczyłam się. A dzisiaj jakby skok do przodu, nic nie boli i .czuję się silniejsza. Zauważyłam, że to dochodzenie do siebie polega na takich właśnie skokach. Sama się wkrótce przekonasz....

[Aneczka15]

Dziękuję Marzenko:) Tak, jestem przygotowana na każdą ewentualność, bo różnie bywa. Jak otworzą człowieka, to będzie widać. Moje rozpoznania opierają się na Usg przezpochwowym i banianiu ginekolog badaniach markerów i wynikach hormonów .
Ja jestem z tych kobiet, które nagle, szybko przekwitły bez żadnych objawów oprocz braku miesiączki(5 lat temu) , w ogóle nie krwawię Nie byłam łyzeczkowana, bo u nas lyzeczkują nie każdy przypadek. Tylko babki przed laparoskopową operacją i inne, o ktorych decydują lekarze. Moje rozpoznanie zgodnie postawiło 3 lekarzy. A ten ostatni lekarz jest moim operatorem, bierze mnie do siebie na oddział. Nakładki na sede wezmę. Jestem z Dolnego Śląska

[Szklanka]

U mnie na oddziale zakładano wszystkim pacjentkom urocze białe bardzo gęste rajstopy przed operacją, które można było zdjąć dopiero chyba w 3 dobie po operacji. Dla mnie akurat zabrakło, i owinięto mi odnóża szczelnie i ciasno bandażem elastycznym, stopy także.

[Marzena17]

Co szpital, to obyczaj, u nas wszystkie łyżeczkują. Ale na pewno Twój operator, Aneczko, ma rację. Trzymaj się.Kochana, niedługu pozbędziesz się gada i poczujesz się lepiej i lżej.

[Stynka]

W "moim" szpitalu nie było rajstop ani pończoch Byłam zdziwiona TU w syrenkowie, że coś takiego może być O moich pajączkach i lekko prześwitujących żyłach anestezjolog powiedział: może być
A znacie dowcip o raj-stopach?
Mąż chciał kupić żonie prezent. W sklepie poprosił o nie. Po jakimś czasie wraca z powrotem i mówi: inne poproszę, bo stopy się zmieściły, ale raj już nie

[Aneczka15]

[Anita71]

[Anita71]

A swoją drogą dlaczego panują tak różne obyczaje w szpitalach w jednym kraju i każde medycznie uzasadnione

[olikkk]

Też mnie to mocno zastanawia
To już nie co kraj to obyczaj, ale co szpital to obyczaj
U mnie ani drenu, ani rajstop, ani zastrzyków w brzuch po operacji, za to łyżeczkowanie i lewatywy przed operacją

[Anita71]

U mnie 0 lewatywy!

[Stynka]

W "moim" szpitalu obowiązkowe łyżeczkowanie, golenie i lewatywa przed operacją. Na moje pytanie "z czego lewatywa" - odpowiedź...ciepła woda i szare mydło Bardzo skuteczne!!!