Polip endometrialny z atypią - Anita71

[Anita71]

Rose będę Cię wspierać..

[olikkk]

Trzymajcie się zapracowane Kobietki

[Anita71]

[Stynka]

A ja dzisiaj podjęłam życiową decyzję. Nie będę się wyrywać do pracy. Mam dokumenty przygotowane do złożenia w ZUS o świadczenie rehabilitacyjne. Rozmawiałam z kilkoma osobami i jestem do tego przekonana. Z głodu nie umrę, chyba, że będę jadła tyle co wczoraj
Mam zdecydowane poparcie męża i mamy. Po podjęciu tej decyzji... czuję ulgę Do końca miesiąca muszę złożyć wniosek.

[olikkk]

I ja Cię wspieram w tej decyzji
Bardzo dobra
Trzeba dbać o siebie i korzystać, wszak żyje się tylko raz i niech to będzie czas dobrze wykorzystany

[Stynka]

Mam nadzieję, że to będzie z korzyścią dla mnie. Dzięki Olikkk

[kade]

Anitko cierpliwości. Znam osobiście kobietki, które już nie pamiętają, że miały operacje. To tak jak z porodem. Po pewnym czasie ból się zapomina a ciałko działa jak działało przed. Trzeba przeczekać

[Aneczka15]

Na pewno Stynko:) Popieram:)

[Aneczka15]

Bardzo się cieszę Dziewczyny, że dobrze mnie zrozumiałyście i że ten post Wam pomógł. Gdyby ktoś kiedyś do mnie tak powiedział... Byłam taka samotna w tym wszystkim. Tyle wylanych łez i cierpienia... Tego duchowego. Ale gdyby nie to, może nie byłabym teraz w tym miejscu. Jak Oliczek napisał, wszystko jest po coś. I dobro wraca. Dlatego warto. Poznałam tutaj naprawdę fajne babki, dzielne kobiety. Musimy się trzymać razem i być i żyć i trwać i cieszyć się małymi i większymi rzeczami.

[Aneczka15]

Stynko, podobnie, jak Ty, kiedy podjęłam tę trudną decyzję o zamknięciu firmy, poczułam ulgę. Mimo straty, zaczynam inne życie. Bez biegu, szarpaniny i braku czasu. Chcę mieć czas dla moich doroslych dzieci, kiedy potrzebują rozmowy i wsparcia. Chcę spokojnie pić kawę na własnym tarasie. Chcę nie słyszeć ciągle dzwoniącego telefonu od klientów. Zdecydowanie, powinnyśmy przechodzić na emeryturę po 50 tce. Bo już jesteśmy zmęczone i potrzebujemy życia bez biegu. A tym z nas, które muszą nadal pracować, życzę aby czas wolniej płynął w godzinach poza pracą, a praca była mniej uciążliwa.

[Stynka]

Masz rację Aneczko
A wiesz, że na początku choroby brakowało mi telefonów, meili służbowych, bo wcześniej było tego całe mnóstwo. Przez jakiś czas miałam kierownicze stanowisko i było tego zatrzęsienie!!! Nawet poczułam się przez moment nie potrzebna zbędna. marginalizowana, odsunięta Widzę, jednak, że "firma" beze mnie stoi, ma się "średnio" jak się miała, teraz ja się muszę ustawić na dalsze miesiące i lata - w zdrowiu i radości z życia
Nie planuję dalej niż na dziś, a na dłużej... jak lekarze, orzecznicy zadecydują i co Góra da

[Anita71]

Ojej ale tu rozmowy się toczą a ja dopiero teraz się w nie włączę. Kade jak ja się martwiłam o Ciebie tak długo Ciebie nie było!
Stynko bardzoooo dobra decyzja i ja ją popieram.
Aneczko tak czytam i myślę, że te nasze dorosłe dzieci potrzebują też dużo naszego wsparcia i rozmów a ja mam coraz mniej czasu i siły. Olikkk Aneczko nie odbierajcie tego źle ale ogromnie Wam zazdroszczę tego czasu bez wariactwa zawodowego, dobra decyzja, jeżeli tylko można to tak trzeba, żeby nie zwariować!

[Anita71]

Dopowiem jeszcze Tobie Stynko, że dziś podczas szkolenia były chwile, że jak nienormalna jakaś stałam zamiast siedzieć tak mi brzuch dokuczał. Nieźle to wyglądało patrząc z boku skoro się nie wie jaka jest tego przyczyną prawda? Nie było to dla mnie miłe! Pociąg w jedną stronę nasiadowka podczas zajęć i powrót pociagiem dał mi się we znaki. Dlatego bardzo się cieszę, że odpuszczasz to wariactwo i będziesz głównie myśleć o zdrowieniu tak trzymaj Kochana. Pamiętaj w tym wszystkim to Ty jesteś najważniejsza!

[Anita71]

Syrenki, czy którejś z Was dokuczały zrosty? Jeżeli tak, to jak to się czuję, jakie są tego odczucia, doznania, jak to wyczuć, że to jest to?

[kade]

Nie mam pojęcia. Pytałam mamę też nie kojarzy. Niestety nie pomogę. Ale wpadłaś od razu w wir. Pociąg, posiadówka... Ja już bym chciała do pracy, ale długotrwałe siedzienie i podróże służbowe studzą mój zapał.

[Stynka]

W sprawie pracy... też mnie ciągnie do niej, ale... też mi się ciągnie leczenie. I czasem ciągnie w brzuchu. I ciągle coś ciągnie Zadzwoniłam do bezpośredniej szefowej, że nie wracam jeszcze do pracy, że będę się starała o świadczenia rehabilitacyjne. Jeśli nie przyznają (w co raczej wątpię) to wrócę do pracy. Przyjęła ze zrozumieniem...ot tak po ludzku
Niech się dzieje wola nieba...

[Anita71]

Niech sie dzieje..

[maria]

niech się dzieje wola nieba , z nią się zgadzać trzeba

[Anita71]

[Stynka]