Polip endometrialny z atypią - Anita71

[Anita71]

[Anita71]

Wieczorem zdałam sobie sprawę że dziś mija czwarty miesiąc od mojej operacji.
Nadal czuję się niewygojona, nadal zmęczona, obolała. Brzuch ciągnie na przemian z dolegliwościami ze strony podbrzusza. Może te odczucia są mniejsze, ale nadal nie odpuszczają.

[belli812]

Anitko goimy się do pół roku więc coraz bliżej do lepszego samopoczucia. Dasz radę

[Anita71]

Belli☺dziekuje..oby..

[maria]

Anitko

[Anita71]

[Stynka]

Anita,
czasem mnie blizna "ciągnie", ale nie jest to ból, tylko... ciągniecie Ech... masło maślane

[Anita71]

Tak Stynko to uczucie ciagniecia od środka, ale raczej nie rana tylko po całości brzuch, inne uczucie to gniecenie w dole po bokach, ale powiem Tobie, że nerwy też robią swoje, zmęczenie i nerwy. Dziś stres w robocie i byłam załatwiona, brzuch dał mi do wiwatu i to jest takie inne odczucie bardzo nieprzyjemne.

[olikkk]

Anitko z nadzieją oczekuję chwili, kiedy znikną Twoje dolegliwości 🙏❤

[Anita71]

Oliczku

[KaSta]

Anitko dużo spokoju i zdrówka

[maria]

Anitko biedna Ty jesteś ,może to stres ,żal mi że się tak musisz męczyć

[Aneczka15]

Anitko, bardzo Ci współczuję. Wiem, jak pragniesz spokoju , a chyba nie bardzo kochasz tę pracę. Tak, nerwy robią dużo złego. Po pierwsze wydziela się hormon stresu, ktory uruchamia dużo mechanizmów obronnych w ciele. To sprzyjałoby ucieczce przed wrogiem, np. wielkim dzikim zwierzęciem. Ale jesli wróg jest w nas w srodku, to bardzo sobie szkodzimy tymi nerwami. Ciało jest spięte, gotowe na walkę choćby w myślach, ale walkę. To nie pozwala odpocząć , odprężyć się, wygoić ran. Musisz Anitka trochę odpuścić, potraktować, przynajmniej na razie, "robotę "jako tę, która jest źródłem kasy, tej kasy, która pomaga nam się utrzymać. Po prostu, wyjdź z domu i zostaw dom za drzwiami, potem wyjdź z pracy i pracę zostaw za drzwiami. Takie przynoszenie pracy do domu i odwrotnie, niemożność odgrodzenia się, sprzyja temu że nie możemy się zrelaksować, odpocząć, a nawet "spokojnie" chorować. To prawdziwy horror, którego i ja doświadczyłam. Szczerze nienawidzilam poprzednich prac, głównie w handlu. Nie cierpialam tam chodzić i znosić pretensji wiecznie niezadowolonych ludzi. Cierpialam ja i moja rodzina. Nie umiałam wyluzować. Tak uciekło mi dobrych kilka lat, uważam je za lata stracone. Obecną pracę lubiłam, ale zdrowie nie pozwala... Nie będę jednak się katować, jest mi ogromnie przykro, ale nie chcę stracić kolejnych lat. Sorki, strasznie się rozpisałam. Jeśli Anitko nie możesz zmienić pracy, jeśli nie możesz sobie pozwolić na luksus "niepracowania", zmień swoje nastawienie, zamykaj drzwi:) Wtedy ciało odpocznie, rozluźni się i gojenie będzie lepsze. Pokochaj to ciało, bo to jesteś Ty. Co z tego, ze fałdka tu i ówdzie, czy inny mankament, który de facto widzisz tylko Ty. Bądź dobra dla siebie:)

[Anita71]

Moje Kochane Syrenki i Aneczko.. rozmawiałam dzisiaj z koleżanką, powiedziałam jej, że dzięki mojemu Forum, Wam jest mi lżej. Że gdy dopada mnie ciężar pracy siadam i znikam w Syrenkowie, wie jak bardzo jesteście mi pomocne, właśnie Wy! ponieważ rozumiecie mój stan psychiczny i fizyczny. Aneczko co tam będę się rozpisywać trafiłaś w sedno!! Praca jak praca ale to co się z nią wiąże ufff. Nie mam tej odwagi co Olikkk, muszę to pchać do przodu! Po prostu jak będzie mi źle to wbijam tu do Was. Praca potęguje stres i dolegliwości, ale dziś boli, ciągnie i nie ma to w tym momencie związku z brzuchem, gdyż stres odczuwam inaczej.

[Aneczka15]

Anitka:)

[Anita71]

[Stynka]

Aneczko
słowa do Anity, to jakby do mnie kierowane Dzięki

[Anita71]

Naprawdę Aneczko trafione zatopione!

[Anita71]

Nic dodać nic ująć!

[Rose]

Anitko ja Cię doskonale rozumiem, bo u mnie praca też wywołuje ogromny stres
jedna różnica, ze ja lubię tę papierologię ale przez to, że terminy gonią, zarząd goni i ludzie gonia, to wszyscy myślą, że można jeszcze więcej i jeszcze szybciej, a tak się nie da, nawet, jeśli się lubi robić to, co się robi, to przez pogoń za nieosiągalnym skróceniem terminów stres jest nieunikniony
w ostatnim roku kilka dziewczyn z innego działu wlasnie przez to "ciśnienie" odeszło

Ale dzis powiedziałam sobie i mężowi ( chciał to na piśmie ) że teraz zwolnię i postaram sie pracować tyle ile dam radę, nie ponad siły, bo to nie jest warte
Chciałabym, by mi się udało, będziemy sobie w tym pomagać, co Anitko ?

Aneczko zastosuję sie do Twoich rad będę zamykać drzwi, szczególnie te z pracy
Będzie ciężko, ale dla wlasnego dobra muszę....... musimy !!!