Syrenki - kontynuacja forum "Usunięcie macicy i co dalej?"

przez **inka** » 26 wrz 2015, o 22:46

Jesteś WIElKA

przez **basia65** » 28 wrz 2015, o 21:29

MałaMi wszystkiego najlepszego, a przede wszystkim dużo zdrowia, szerokiej drogi podczas jazdy autkiem, no i oczywiście zdania za pierwszym podejściem :ymhug:

przez **eli-50** » 29 wrz 2015, o 10:36

POWODZENIA %%-

przez **hopeless** » 1 paź 2015, o 18:10

Dopiero przeczytałam Twoją historię, chylę czoła i serdecznie Cię pozdrawiam :ymhug:

przez **MałaMi1980** » 10 paź 2015, o 21:37

Oj Dziewczynki bardzo Wam dziękuję za tyle ciepłych słów

Wiecie, że w czeartek minął rok od mojego rozwodu z Wackiem? Kurcze!! Rok!! Ale to zleciało. Wspomnienia mnie dopadły, na szczęście nie zdążyłam się rozczulić bo kurs prawa jazdy bardzo skutecznie zarządza moim wolnym czasem

Wychodzę z domu o 6.20 a wracam o 20.20 - z godzinną przerwą na obiad. Oczywiście kurs trwa tylko 3 godziny 3 razy w tygodniu ale w połączeniu z pracą zawodową robi się z tego dzień zajęty od rana do wieczora. I dobrze, bo niedawno dowiedziałam się, że koleżanka, z którą leżałyśmy w OSK w Katowicach ma nawrót choroby. Poważny. Dobrze, że jest we Francji bo ty pewnie już postawili by na Niej krzyżyk. Dziewczyny - nie mogłam się ogarnąć po tej informacji. Spłakałam się strasznie. I znów miałam jakieś durne myśli. Przykre to jest dla mnie

przez **ismena** » 10 paź 2015, o 21:50

Ewelinko na początek ogromny buziak dla Ciebie :-*

i cieszę się razem z Tobą że ten rok minął niepostrzeżenie bo to znak, że bez większych zawirować-oby tak dalej.

Kochana, niestety choroba nie wybiera dziś ja jutro ty lub odwrotnie. To przykre że akurat dziewczyna, którą znasz, z którą dzieliłaś ból, cierpienie i strach-tym bardziej to boli i tym większa złość na "niesprawiedliwość losu". Ale to nie do końca tak jest. Ufajmy że u niej, to tylko ostatnie podrygi tej choroby. Zobacz ile razy Ty musiałaś się mobilizować aby walczyć- udało się, Jej też się musi udać. Rozmawiaj z nią, zarażaj ją swoim optymizmem, wolą walki, wolą życia. Zawsze mówiłam że jest w Tobie tyle pozytywnej energii, że pół świata mogłabyś nią obdzielić

A w całym nieszczęściu ta twoja koleżanka jest farciarą, że ma taką zwariowaną duszę przy sobie (nie ważne, że daleko, ważne że jesteś).

przez **MałaMi1980** » 10 paź 2015, o 22:06

Kochana Ismenko buziole :* Staram się jak mogę pocieszyć koleżankę. Ona jest już z tym pogodzona - ma zaatakowanych dużo narządów wewnętrznych... Ale cały czas jej przypominam, żeby nie ważyła się wywinąć mi jakiegoś numeru, bo obiecała mi spotkanie

Wierzę, że będzie ok. Musi być, prawda? Wiem, że takie życie ale jest to niesprawiedliwe. Jak sobie pomyślę, że ona tam taka biedna a świat nosi po ziemi tyle niegodziwców, którzy są zdrowi to mnie z nerwów trzepie... Muszę myśleć pozytywnie i jakoś jak Kaszpirowski zadziałać na Nią

przez **olikkk** » 12 paź 2015, o 10:35

MałaMi o Kaszpirowskim zapominj, Ty jesteś zdecydowanie lepszym lekiem dla swojej koleżanki

Jeśli będziesz ją motywowałam jak samą siebie, to dziewczyna znajdzie siłę do walki z chorobą

Wiesz, że i o niej pamiętam w modlitwie :ympray:

Powiedz, ze są ludzi na swiecie, których nie zna, a modlą się za nią, to daje ogromne pokłady nadziei

Bardzo się cieszę, że już roczek szczęśliwie przeżyłaś po rozwodzie z Wackiem :-bd

Trudny bardzo miałaś czas przed .... Ale dałaś radę, jesteś cudowna :kolobok_girl_in_love:

Życze Ci nadal dużo, dużo zdrówka :kolobok_give_heart2:

Pozdrowiam bardzo serdecznie Ciebie i Twoją podopieczną :-*

przez **MałaMi1980** » 13 paź 2015, o 22:17

Olikkku Kochana... Jak Cię nie kochać?? Bardzo Ci dziękuję za modlitwę. Przekazałam Gosi, to o co prosiłaś. Wiem z doświadczenia, że to bardzo pomaga. Martwię się o nią bardzo. Razem naprawdę dużo przeszłyśmy. To ona czuwała przy mnie po mojej syrenkowej operacji. Potem role się odwróciły - na tyle ile miałam sił po operacji ja się nią zajmowałam. Teraz nie mogę Jej nawet przytulić - jest we Francji. Ciężko mi z tą świadomością...

przez **hopeless** » 13 paź 2015, o 22:55

Nieraz człowiek jest obok a jakby go nie było. Twoja przyjaciółka z pewnością czuje Twoją obecność duchową przy niej. Modlitwa czyni cuda.
Pozdrowienia dla Ciebie i siły dla Was obu, Ewelinko.

przez **olikkk** » 13 paź 2015, o 23:04

Wiem MałaMi =((

Mówią, że w najtrudniejszych chwilach, nie tyle są ważne słowa, ile obecność, potrzymanie za rękę, przytulenie , czy pomilczenie sobie razem, tylko jak to zrobić na odległość ?
Niestety z tym mamy największy problem na forum, bo przytulić się nie da, wziąć za rękę też, a milczenie na odelgłość ma zupełnie inne znaczenie =((