Anetta R. - mięsak macicy

[basia65]

Anetko ja też dopiero przeczytała o Twoich problemach i mam nadzieję, że już jest wszystko dobrze, pozdrawiam i ściskam

[ismena]

Anetto kochana co u Ciebie nowego??????

[olikkk]

Anetko gdzie zniknęłaś na tak długo ?
Jak Twoja noga i co z planowaną operacją ?
Napisz proszę co u Ciebie, bo się martwimy tą ciszą
Cieplutko Cię podrawiam i życzę, żeby wszystkie plany w sprawie poprawy Twojego zdrowia w czasie urlopu udało Ci się zrealizować

[Anetta R.]

Jestem, jestem, nie zniknęłam, choć do Syrenkowa rzeczywiście ostatnio nie zaglądałam.

hopeless, basia65, ismena, olikkk, dziękuję Wam serdecznie za zainteresowanie i troskę

hopeless, upały uwielbiam, choć nie ukrywam, że po ostatnich przebojach zdrowotnych czułam się w ich czasie jak staruszka, ale i tak nie chciałam, żeby się skończyły, a tu masz - deszcz i ochłodzenie, czyli koniec wakacji.

Po wyjściu z dermatologii pojechałam na kilka dni do mamy i tam wyciągnięta na ustawionym w cieniu leżaku odpoczywałam sobie całymi dniami. Wróciłam na wizytę kontrolną u dermatologa, o której miałam tu napisać, ale w domu zaskoczyło mnie nieplanowane, choć potrzebne malowanie kuchni i wszystko, oprócz wizyty, na którą zapomniałam zabrać skierowania, z głowy mi wyleciało. Na szczęście pani doktor była na tyle wyrozumiała, że pozwoliła mi wrócić do domu po skierowanie i przyjechać do niej raz jeszcze, a gdy opowiedziałam jej swoją historię choroby stwierdziła, że po takich przejściach jak moje, to nic dziwnego, że skierowania zapomniałam.

Wszystko idzie ku dobremu. Dzięki przepisanemu przez panią dermatolog Dexapolcortowi (aerozol) i okładom z Borasolu, róża na nodze już niemal przekwitła, choć dokładnie miesiąc temu wyglądała tak, jak na poniższym zdjęciu

Róża w najpiękniejszej fazie rozkwitu

Róża w dniu wypisu

Dzisiaj już jej w zasadzie nie widać, choć jeszcze czasem prawy kapeć się na nodze odciśnie i prawy but trochę uwiera, a noga nieco pobolewa przy smarowaniu Medidermem.

W niedzielę 23.08 zostałam zaproszona na urologię na usunięcie lub wymianę cewnika DJ. Padło na wymianę, bo USG wykazało nadal powiększony UKM. Zabieg miał być w poniedziałek, ale że na ten dzień było zaplanowanych już siedem zabiegów, to na poniedziałkowym porannym obchodzie ordynator zadecydował, że będę go miała we wtorek i kazał dać mi jeść.Ledwo zjadłam śniadanie na salę wpadł lekarz i pyta: "Zjadła pani?" - "Tak." - odpowiedziałam - "No to do jutra." - powiedział i tyle go widziałam. Widocznie coś im się po obchodzie odmieniło, bo pani, która była była operowana jako pierwsza mówiła, że na bloku była mowa o ośmiu, a nie siedmiu zabiegach. Trochę byłam zła, ale na dobre wyszło, bo przynajmniej dostanę parę groszy z ubezpieczenia grupowego za pobyt w szpitalu (ale ze mnie materialistka, prawda?) Za to we wtorek poszłam na stół jako pierwsza. Panie z mojej sali (jedynej kobiecej, cztero-, a przez chwilę i pięcioosobowej), które były operowane w poniedziałek, opowiadały o jakimś bardzo sympatycznym pielęgniarzu anestezjologicznym, który im wszystko przed zabiegiem dokładnie w kwestii znieczulenia objaśniał - i ja na niego trafiłam i bardzo miło nam się gawędziło, na moją prośbę (i jego sugestię) trzymał mnie przy wkłuciu w kręgosłup, a w zasadzie dwóch, bo pierwsze było za płytkie. Anestezjologiem okazała się być pani doktor, która w mojej przychodni jako pierwsza zdiagnozowała u mnie różę - czy lekarze naprawdę nie mogą trzymać się jednego miejsca pracy, tylko muszą łapać kilka srok za ogon? Odwiedziła mnie też na sali pooperacyjnej, bo była ciekawa losów mojej róży.

Może to rzeczywiście kwestia rodzaju znieczulenia, ale tym razem po zabiegu pęcherz moczowy nie dawał mi się tak mocno we znaki, przynajmniej dopóki nie wróciłam w środę do domu. Zaczęło się od osłabienia (żeby tak się zmęczyć kilkoma krokami do i z autobusu i około piętnastominutową jazdą- nieprawdopodobne), potem przyszło bolesne parcie, do którego dołączyły bolesne kurcze i w tym towarzystwie musiałam trwać do wczorajszego poranka. Wczoraj i dziś bolesne są tylko wizyty w toalecie, po których robi mi się trochę słabo - tego jeszcze nie przerabiałam. Mam nadzieję, że przez weekend dojdę do siebie. Trochę wkurzył mnie ordynator, gdy zapytałam go o zwolnienie poszpitalne. "A po co? Taka operacja, to nie operacja - wyjęliśmy jedną rurkę, włożyliśmy drugą i po sprawie." No tak, dla niego po sprawie, a to mnie przez około dwa tygodnie będzie sikanie bolało. Dostałam dwa dni zwolnienia poszpitalnego - do dzisiaj, ale na szczęście jestem jeszcze na urlopie, więc nie muszę w poniedziałek wracać do pracy, choć w związku z planowanymi zmianami i związanymi z nimi przeprowadzkami, mogą mnie wezwać wcześniej.

Dzisiaj byłam na pierwszym w życiu USG piersi i okazało się, że w lewej mam trzymilimetrową torbiel, ale lekarz-radiolog, który przeprowadzał badanie powiedział, że wszystko jest w porządku. Poczytałam trochę o torbielach i dowiedziałam się, że ich główną przyczyną jest zaburzona gospodarka estrogenowo-progesteronowa, czyli coś, co w mojej sytuacji na pewno występuje.

No i tyle wieści na dziś - pozdrowienia i uściski dla całego Syrenkowa - nawet jak się nie odzywam, to cały czas jestem myślami z Wami

[ismena]

Matko, Anetko czy Ty musisz zbierać wszystkie przygody na swoją biedną głowę???????

Słów lekarza nt zwolnienia nawet nię będę komentować

A Twoja róża ..... szok, po prostu szok!!!!!!! całe szczęście że to masz już za sobą !!!!!!

Buziaczki, pozdrawiam Cię serdecznie (widziałam Twoje ostatnie prace-jak zwykle są piękne ).

[vika45]

Cóż, moje nogi, zwłaszcza lewa normalnie wygląda niewiele szczuplej niż Twoja po rozkwicie już przywykłam tylko coraz większe buty kupiję

[olikkk]

Ojejku Dziewczyno co Ty znowu przeszłaś
Nie za wiele jak na jedną Anetkę ?
To jakiś koszmar
Miałam nadzieję, że już się pozbędziesz tego sprzętu ze srodka, a tu klapa i znowu oczekiwanie
Byleby tylko wszystko się unormowało jak najszybciej, a co do tego zwolnienia, to bak mi słow cenzuralnych, więc zamilknę
Chcesz powiedzieć, ze ze szpitala wracałaś autobusem
Nie dziwię sie, że byłaś słaba i dobrze, że nie fiknęłaś gdzieś po drodze
Życzę Ci Anetko szybkiego powrotu do zdrowia i już bez podobnych atrakcji
Buziaki ogromniaste

[Marzenka]

Anetko,współczuję Ci tych przygód.Za dużo jak na taką osóbkę !! Zdrowiej

[Anetta R.]

ismena, vika45, olikkk, Marzenka, dziękuję Wam za słowa otuchy.

olikkk, tak wracałam ze szpitala autobusem, to niedaleko. Ale do szpitala jechałam taksówką, bo autobusu o takiej porze, jaka by mi pasowała, nie było.

Co do zwolnienia, to następnym razem od razu o nie poproszę przy przyjęciu. Powiem jak jest, że boli mnie dłużej niż podręcznikowe 2-3 dni i że to nawet nie tyle rozciągnięta w czasie zabiegu cewka moczowa daje mi się we znaki, co pęcherz moczowy ze swoimi kurczami, które po wymianie cewnika trwają kilka dni. Dziś już jest trochę lepiej, nawet na dłuższe zakupy się wybrałam i coś mi się wydaje, że ten spacer dobrze mojemu pęcherzowi zrobił, ale nie chcę za bardzo chwalić, żeby nie przechwalić.

Ile jeszcze na mnie spadnie? Oby już nic. Poza planową operacją przepukliny w październiku i kolejnymi wymianami cewnika, więcej atrakcji nie przewiduję.

Udanego weekendu

[olikkk]

No i też więcej atrakcji Ci nie życzę
Na błedach się uczymy, teraz będziesz już wiedziała jak podejść do sprawy
Oby tych wymian nie było już zbyt dużo

[maria53]

Anetko młoda kobietka a tyle cierpień....oj niech sie to skonczy . pozdrawiam serdecznie .trzymaj sie dzielna Anetko.

[vika45]

Anetko, Ty Grażynka i ja zbieramy co spotkamy po drodze staje się to nudne....

[Anetta R.]

olikkk, myślałam, że wystarczy rozmowa z lekarzem, który mnie przyjmował i który był na każdym obchodzie, jednak jak widać, trzeba się bardziej upominać o swoje. Też mam nadzieję, że za pół roku wyjmą mi cewnik raz na zawsze i nerka i pęcherz będą pracować jak należy.

maria53, podobno nie spada na nas więcej, niż możemy znieść. Mam nadzieję, że mój limit problemów zdrowotnych już się skończył.

vika45, widać taki już nasz "kolekcjonerski" los, ale nie ma co się załamywać, bo nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być lepiej.

A propos lepiej - dziś już mi lepiej, pęcherz prawie odpuścił swoje wariacje. Coś tam jeszcze czuję, ale nie jest to już takie uciążliwe i samopoczucie od razu lepsze.

Uściski dla wszystkich Syrenek

[olikkk]

Anetko dobra wiadomość na koniec dnia
Cieszę się, że jest widoczna poprawa zarówno fizycznie jak i psychicznie
Tak trzymać Anetko

[Anetta R.]

olikkk, jutro spodziewam się kolejnej dobrej - od dermatologa, że z różą już koniec.

[olikkk]

No i niech taką będzie

[Anetta R.]

I taka była."Różane" smarowidła i okłady mam odstawić, a zamiast nich obie stopy przez dłuższy czas smarować kremem Niverosin, który ma zapobiegać dalszemu pękaniu naczynek włosowatych na moich stopach - to te widoczne na zdjęciach piegi. Pojęcia nie mam, kiedy mi się zrobiły.

O wariacjach pęcherza nic już nie piszę, bo ledwo go pochwaliłam, że odpuszcza, a on znowu boleć zaczął Może już nie tak bardzo, jak wcześniej, ale nadal denerwująco.

[basia65]

Anetko jak Ty to wszystko znosisz jesteś bardzo dzielna, i nie wiedziałam, że ta "róża" to takie paskudztwo, pozdrawiam i życzę dużo zdrowia

[olikkk]

Anetko cieszę się, że z nóżkami lepiej
A z pęcherzem ....... tak to często bywa, że kiedy coś pochwalisz .......
Miejmy nadzieję, że to chwilowe i będzie zaraz lepiej
Bardzo mocno Ci tego życzę

[Anetta R.]

basia65, też nie wiem, jak to znoszę, ale znoszę, bo co innego mogę zrobić?

olikkk, pęcherza już nie chwalę, tylko czekam, aż się uspokoi.