Syrenki - kontynuacja forum "Usunięcie macicy i co dalej?"

przez **olikkk** » 10 kwi 2014, o 20:37

MałaMi śliczna Syrenko nasza kochana nie mów, że każda decyzja jaką podejmiesz będzie zła, bo jak znam Twoją historię, to podjęłaś już w swoim krotkim życiu sporo ważnych decyzji, wszystkie były odważne i trafione, więc jestem pewna, że tym razem będzie tak samo i cokolwiek zdecydujesz, to będziemy Cię nadal mocno wspierać na wszelkie możliwe sposoby, zwłaszcza modlitwą :ympray:

Mocno Cię przytulam :ymhug:

i wierzę, że dasz radę

przez **Anetta R.** » 10 kwi 2014, o 21:06

MałaMi, 17 lutego wycięto mi lewą nerkę. Wszyscy byli zaskoczeni, bo wiedzieliśmy tylko o wodonerczu spowodowanym guzem, które - w optymistycznej wersji - miało ustąpić po usunięciu guza uciskającego moczowód, jednak gdy chirurdzy mnie otworzyli przerazili się, bo okazało się, że nerka jest marska i cała w ropniach, a poszerzony moczowód tak kruchy, że w każdej chwili mógł pęknąć. Co ciekawe, tę nerkę miałam chorą od lat, może nawet od dzieciństwa, a objawów zero - dobre wyniki badań moczu, zero dolegliwości, bo prawa nerka pracowała również za tę chorą i już dawno przejęła jej funkcję. Póki co nie odczuwam różnicy pomiędzy życiem z dwiema nerkami, a życiem z jedną, pewnie dlatego, że tak naprawdę z jedną sprawną żyję od lat, choć zupełnie nie byłam tego świadoma. Bardziej we znaki daje mi się cięty pęcherz i pooperacyjne nietrzymanie moczu. W dzień sobie z nim radzę, ale spać muszę z pieluchą, bo chociaż budzę się na siusiu (na szczęście już nie co godzinę czy pół, jak przez pierwszy miesiąc po operacji, tylko dwa razy w ciągu nocy), to i tak samo też jeszcze leci, gdy śpię.

Przyznam Ci się, że swoją przygodę z forum zaczęłam od przeczytania Twojego wątku - przez "chwytliwy" tytuł, a potem już mnie wciągnął ze względu na nerkę właśnie. Ostatnio mam tyły w czytaniu Ciebie, ale na dniach je nadrobię.

Pozdrawiam Cię cieplutko i... bądź dobrej myśli.

Trzymaj się! :YMHUG:

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Tyły już nadrobione - dużo tego nie było.

Poczytałam i jestem w szoku - tyle się wycierpiałaś...

Powiedz mi, taka chudziutka zawsze byłaś, czy to skutek operacji, jakie przeszłaś. Pytam, bo moja normalna waga to 48-50 kg przy wzroście 163, ale ja od urodzenia chudzielcem jestem i jeśli wierzyć domowej wadze, to teraz, po dwóch operacjach ważę 46 kg.

przez **basia65** » 10 kwi 2014, o 22:08

przez **wanda77** » 11 kwi 2014, o 09:43

MałaMi witaj słoneczko, trudno mi doradzać w tej trudnej materii, ale naskrobę o koleżance z pracy, która miała lat jak wycięli jej nerkę razem z guzem nie złośliwym. Dzisiaj ma 58 lat i żyje komfortowo. Po operacji zbierała się szybko a na zwolnieniu była 2 miesiące bo chciała spokojnie wrócić do pracy i posiedzieć w domu z 8 letnim synem. Było to 20 lat temu ale niedawno rozmawiałyśmy o tym. Jako jedyna wie o moich przejściach i często mnie wspiera psychologicznie. Nie da się jednak trzymać choroby w tajemnicy w pracy bo trudno jest czasami a wsparcie i zrozumienie jest ważne.
Liczę że wszystko się ułoży i podejmiesz dobrą decyzję . Jesteś silną piekna kobietą i walcz bo masz dla kogo . Całuję i ściskam . :ymhug:

przez **MałaMi1980** » 11 kwi 2014, o 14:18

Hej moje kochane dziewczyny. Co ja bym bez Was zrobiła? Zginęłabym marnie. Bardzo Wam dziękuję za słowa otuchy. Anetta - odpowiadając na Twoje pytanie - ja to taki troszkę pulpecik byłam zawsze. Przy wzroście 158 cm przed operacją ważyłam 56 kg. No cóż - lubię dobrze zjeść

Po obu operacjach waga mi zjechała do 49 kg. Ale zważywszy na to, że po ostatniej operacji leżałam prawie tydzień pod samymi kroplówkami to nie ma co się dziwić. Bardzo Ci dziękuję, że opisałaś swoje przejścia. Podniosłaś mnie trochę na duchu. Wczoraj przeglądałam różne fora i faktycznie ludzie piszą, że żyją bez problemów z jedną nerką i w niczym im to nie przeszkadza. Chyba nie mam innego wyjścia jak tylko nabrać trochę ciałka i jednak zdecydować się na usunięcie tej nerki. Nie wyobrażam sobie chodzenia do końca życia z Wackiem u boku. Poza tym może ten lekarz ma rację. Przecież ta nerka mi się już nie zregeneruje. Będę się męczyć z Wackiem a faktycznie za parę lat może okazać się, że i tak trzeba ją usunąć. Echhh.... wszystko zostawiam w rękach Boga. Choć nie jestem gorliwą katoliczką mocno wierzę w to, że skoro wywinęłam się śmierci po raz trzeci to Bóg ma jakieś plany względem mnie. A to wszystko czego doświadczam nie dzieję się bez przyczyny. Nie ma co się nad sobą użalać tylko spinam poślady i walczę dalej o swoje zdrowie i życie. Przecież i tak nie mam wpływu na swój organizm. On żyje własnym życiem i wcale mnie nie słucha

Ale ja go muszę ustawić do pionu. Przede wszystkim nastawić się na myślenie, że od dziś będzie już tylko lepiej. I że został mi tylko jeszcze jeden malutki kroczek do odzyskania zdrowia. Bóg podarował mi przecież drugie życie, więc grzech byłoby tego nie wykorzystać prawda?

przez **vika45** » 11 kwi 2014, o 14:30

E, tam przeżyjesz wszystko! Jak to powiędział mój bardzo pobożny teść:Pan Bóg kocha cierpiących :))

wolałam nie dyskutować na ten temat z kościelnym =))

Człowiek a zwłaszcza kobieta wytrzyma wszystko

Ja się już przestałam zastanawiać dlaczego muszą ciągle we mnie grzebać. Śliczna z Ciebie dziewczyna a takim pulpecikiem to bym chciała być :))

przez **iwon62510** » 11 kwi 2014, o 16:04

Mała jesteś wielka...

z pomocą Boga i ludzi dasz radę..

przez **olikkk** » 11 kwi 2014, o 20:41

MałaMi moja kochana, nie przestajesz mnie zadzwiać, szacun :kolobok_give_rose:

Jestem spokojna o Ciebie, z takim podejściem możesz góry przenosić i tego Ci życzę, mając Cię wciąż w modlitewnej pamięci :-$

Mocno Cię przytulam :ymhug:

przez **basia65** » 11 kwi 2014, o 20:47

MałaMi jesteś silną i piękną kobietą, wierzę, że wszystko będzie OK :ymhug:

przez **ewikaa** » 11 kwi 2014, o 21:01

MałaMi czytałam dziś twoje przeżycia i sie popłakałam .Jesteś dzielną kobietą i dużo już musiałaś przejść .Trzeba wierzyć że będzie już tylko lepiej .Gorąco cię pozdrawiam i trzymam kciuki .Może to dziwnie zabrzmi ale skoro ty dajesz sobie radę to i ja już się nie skarżę na swój los i pokornie pójdę na operację w poniedziałek . %%-

przez **ismena** » 11 kwi 2014, o 21:25

MalaMi jestes niesamowita. Moze Pan Bog skierowal Cie do nas aby pokazac nam jak powinno sie walczyc.... i dziekowac Bogu za kazdy dany dzien. Boze jestes taka mlodziutka a sluchajac Cie ma sie wrazenie ze jestes bardzo dojrzala zyciowo kobieta. Bo tak jest. Trxymam kciuki za Ciebie, westchne tez przy ktoryms dziesiatku rozanca za Ciebie (chociaz tak naprawde to jedna 10 odkad tu jestem , jest tylko dla Syrenek).
Buziaczki i tak trzymaj :ymhug:

przez **olikkk** » 11 kwi 2014, o 21:30

Ismenko to tych dziesiątek dla Syrenek każdego dnia jest całkiem sporo z tego co wiem, za co wszystkim Wam z całego serca dziękuję i dokładam swoje :ympray:

przez **MałaMi1980** » 14 kwi 2014, o 12:07

Dziewczyny moje kochane, mam nadzieję, że zobaczymy się na kolejnym zjeździe Syrenek. Ja ze swojej strony obiecuje Wam, że do tego czasu uporam się ze wszystkimi moimi zdrowotnymi kłopotami. Właśnie wróciłam ze sklepu, gdzie kupiłam piękną gipsową anielicę. Będzie chroniła mnie, moją rodzinę i mój dom. Taki jakiś impuls poczułam i wybrałam anielicę w pięknej lawendowej sukience ozdobionej sercem. Ismenko masz rację - może Bóg po to właśnie tak mnie doświadcza? Czasem już nie mam siły na to wszystko ale przecież nie mogę się poddać. Tak sobie wczoraj nawet myślałam - skoro mają mi już usuwać tą nerkę, a ona jest wydolna - szału może nie ma ale jednak działa, to może będzie możliwość, żeby tą moją nerkę oddać jakiejś potrzebującej osobie. Muszę zapytać lekarza czy taka możliwość istnieje. Wiem, że ona nie jest tak wydolna jak powinna być, ale skoro mogłaby komuś przedłużyć życie o parę lat, to wolę żeby ją komuś przeszczepili a nie wyrzucili jako odpad medyczny. Kurcze w sumie decyzja podjęta. Jutro idę ściągać ostatnie szwy, przy okazji ustalam termin do urologa. Odczekam jakieś dwa miesiące żebym tylko doszła do odpowiedniej wagi i robię ze sobą do końca porządek. Mam tylko nadzieję, że nefrostomia wytrzyma jeszcze te 2 miesiące, bo w sumie zakładali mi ją tylko na 4 tygodnie