Grażyna57.....czeka na operację usuniecia macicy

[eli-50]

Grażynko

[Lena]

Moniko...nie chodziło mi tak naprawdę o ilość, i nie o to żeby lekarz stał od godz. 8 do godz. 16 przy stole operacyjnym i odwalał operację, ale żeby miał czas dla tego pacjenta, aby go leczył!!!! aby był dostępny ...... Dziwne,ze jak idziesz prywatnie to lekarz ma dla Ciebie czas i rozumie Twoje problemy i ..ba nawet współczuje..A jak pracuje w szpitalu to potrafi jeszcze umieścić w kolejce do operacji w krótkim terminie...Dlaczego u nas nie jest normalnie?.Oczywiście,że są chlubne wyjatki od powyższego. Zgadzam się z Tobą , w Polsce jest za mało lekarzy. Skoro jest taki problem , to dlaczego na medycynę przyjmują przykładowo 100 osób a na np. ekonomię 200!!.

[Monika]

Oj, prawda. I lekarzy mało i podejście jakie jest - wiemy. Nie można generalizować, wiadomo.
Ale na takie studia powinny iść osoby z powołania i potrzeby niesienia pomocy, nie zarobku.
Dodatkowo moim zdaniem powinni kończyć studia psychologiczne. Przecież podejście do pacjenta,
sposób rozmowy i przekazu choćby najgorsze wiadomości ma ogromne znaczenie znaczenie.

[Grażyna57]

[ismena]

Grażynko o wsparcie się nie martw, tego Ci u nas dostatek

[Grażyna57]

JEST, JEST,JEST!!!!!!!!!przerwałam gotować obiad i spieszę Was moje kochane poinformować iż moja koleżanka ODNALAZŁA w szpitalu swoją znajomą Napiszę jak u mię, włos staje mi na rękach....Koleżanka opowiada...weszłam do szpitala i patrzę same przychodnie i pełno pacjentów, weszłam na pierwsze piętro i stoję, myślę gdzie ja mam jej szukać? poszłam tu poszłam tam nic. Już, chciałam zrezygnować, ale spojrzałam w dół, zobaczyłam przy schodach, dwie panie fartuchach, pomyślałam a pójdę jeszcze je zapytać. Podeszłam i grzecznie z uśmiechem na twarzy pytam o taką a taką kobitkę, ale o nazwisku za pannę. Jedna z tych pań od razu odpowiedziała, że nie zna druga jakby się zawahała, ale też odpowiedziała że nie, więc odeszłam w kierunku wyjścia. Ta pani, która się zawahała zawołała mnie z powrotem, kazała mi jechać na siódme piętro do sekretariatu może tam się cokolwiek dowiem. Poszłam do windy i nią jadę na którym z pięter wchodzą trzy panie mi aż się słabo zrobiło.....patrzę, ale nie jestem pewna (bardzo dawno jej nie widziała a nawet lata ) jedna z pań na którą patrzę uśmiecha się do mnie i wypowiada moje imię i to była ONA moja znajoma, którą poszukuję. Wyszłyśmy z windy i ja się rozbeczałam. Myślała że coś mi się stało, jednym tchem opowiedziałam jej o twojej historii, chorobach o tym że też mi wiele razy pomogłaś, a nawet uratowałaś mi w autobusie życie........................czy jest możliwość, żeby pomogła w tej liście rezerwowej? na to ona co będę mogła to pomogę, ty też mi kiedyś pomogłaś, tak mi odpowiedziała. Wzięła dużą kartkę napisała twoje dane i przywiesiła nad biurkiem. Dałam jej twój numer tel. a ona dała mi do niej. Kazała dzwonić po 10.03. bo na ten kwartał mają limity czy coś takiego. W autobusie ludzie patrzyli na mnie, bo cały czas ryczałam ze szczęścia. Jesteśmy mega szczęśliwe, a teraz kończę bo przyszedł mój mąż a ja jeszcze nie mam obiadu. Do wieczora pa

[olikkk]

No proszę , jednak cuda się zdarzają
I kolejny przykład, że dobro wraca, a z tego co piszesz, każda z Was wcześniej na wzajem sobie pomogła
Łańcuszek dobrych uczynków
Oby udało się sprawę załatwić jak najszybciej bardzo, bardzo się cieszę razem z Tobą

[ismena]

jebedebedu !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Lena]

Grażynkooooo ale się cieszę!!!!!! Buziaczki

[Diara]

Jakie dobre wieści,Grażynko oby więcej takich dobrych splotów zdarzeń.

[iwon62510]

Grażynko ja się popłakałam ze wzruszenia...życie pisze swoje scenariusze...

[eli-50]

Grażynko czyli poszło w dobrą stronę . Trzymaj się

[Grażyna57]

Tak, poszło w dobra stronę, ja też się bardzo cieszę Bardzo Wam dziękuję, że jesteście
Ja, dzisiaj wypłakałam się za wszystkie czasy

[hopeless]

[magonia24]

Grażynko cieszę się rzem z tobą z pomyślnych wieści. Trzymam kciuki aby wszystko poszło sprawnie

Ech masakra co się dzieje z naszą służbą zdrowia. Ja nie pamiętam takich trudności. Moja mama też była operowana na tarczycę i siostra - nawet w renomowanej klinice. To było wieki temu i nie było żadnych problemów. Co się dzieje... Im większe miasto tym widzę trudniej...

[Monika]

Niestety. Człowiek naogląda się "Na dobre i na złe", idzie do szpitala a tam brutalna rzeczywistość, niestety.

Ja pamiętam, jak miałam 16 lat, poczułam do ordynatora z pytaniem, co dla mamy jeszcze mogłabym zrobić, jak pomóc i usłyszałam:
"a w czym tu pomóc, to kwestia dni i umrze. Nie ma na co liczyć." Odwrócił się na pięcie dając do zrozumienia, że powinnam wyjść.
To było 22 lata temu. I niewiele się zmieniło, niestety. Bynajmniej u nas.

Przepraszam Grażynko, że tak w Twoim wątku śmiecę....

[hopeless]

Co za potwór, jak mógł dziecku tak powiedzieć??? Niestety, nie mam zrozumienia dla takiej podłości. Może kiedyś ktoś z jego bliskich tego doświadczy.

[Grażyna57]

Nic, nie szkodzi, że w moim wątku musimy sobie ulżyć ja miałam operację tarczycy 1986r. też się oczekiwało na termin, ale że ja w tedy służba zdrowia wzięli mnie na łóżko od razu. Przygotowanie do operacji było długie Teraz ciach mach i do domu. Siedziałam na korytarzach szpitalnych i obserwowałam, jak chodzą, pyszni ,zarozumiali, ich wyraz twarzy mówi.... patrz, to ja idę lekarz.... zapytałam lekarza w chodzącego do pokoju, trzy długo będę czekała ....jak na mnie spojrzał to miałam go dość, a za chwilę wychodzi lekarz do byłej pacjentki, uśmiech od ucha do ucha, biegał koło niej, jak poparzony. Ja z nimi dosyć przeszłam, tatuś mój bardzo chorował. Prędzej można, by było wymienić co ma zdrowe, niż chore. Wieku 61lat miał raka krtani, wycięcie węzłów chłonnych, rura, przerzut na płuca umarł 65 lat. Dlaczego, to piszę moja mamusia, była kaleką (heinego medina ) miała nogę krótszą i chodziła w ciężkim aparacie pod pupę, do tego zakładała specjalny pas na kręgosłup. Zawsze chodziłyśmy razem, czy do sklepu, czy do szpitala, czy do kościoła. Byłyśmy, jak jedno jabłko. Jak tatuś umarł przeżyła duży stres, że zaniewidziała na jedno oko. potem przyszedł wózek inwalidzki, choroba alzheimer, a potem rak jelita grubego i już nie wstała o własnych siłach. To, był najgorszy okres w moim życiu 6 miesięcy, leżała w domu umarła śmiercią, jak to się mówi głodową miała 81 lat. Nie oddałam, ją do żadnego szpitala, zakładu... raz, że jej to przyrzekłam a dwa, że tyle przeszłam z lekarzami.....do dzisiaj mnie trzęsie. A dość użalania ciężki dzień dzisiaj mam, już nie zanudzam i przepraszam. nie pamiętam, kiedy tyle napisałam

[hopeless]

Nie zanudzasz, Kochana! Dajesz świadectwo, ile człowiek jest w stanie znieść. Dużo przeszłaś.

[Margo]

Oj Graziu kochana Ty nie zanudzasz, też wymyśliłaś
Moja siostra też jest po heina medina , chodzi samodzielnie podpiera się laską.
Biedna Ty moja Grażynko ciężko miałaś i wciąż masz tak mi przykro

Ale kochamy Cię tu bardzo wiesz o tym !