przez Gosiak » 30 mar 2022, o 10:21
Monia, dasz radę, choćby dla swoich dzieciaków. A jeżeli Twoja psyche nie będzie tego ogarniać to skorzystasz z pomocy psychiatry - sama tak zrobiłam i przynajmniej przesypiam teraz noce. Meno... Ja już przed operacją w zasadzie ją przeszłam i nie było najgorzej, nie zauważyłam żebym się stała wredną suką 😂😂😂 chociaż może tylko ja tego nie zauważyłam 😂 wiem, że w Twoim wieku to stanowczo za szybko. Ale może postaraj się o tym na razie nie myśleć, stosuj metodę następnego kroku. Teraz będzie operacja, a co później to się okaże, nie da się wszystkiego przewidzieć, a gdybanie w niczym nie pomoże. Dobrze, że masz fajnego zaufanego gina, z pewnością będzie się starał pomóc Ci po operacji.
Będzie dobrze kochana, wiosna idzie, życie jest piękne - mimo wszystko 😘😘😘