Syrenki - kontynuacja forum "Usunięcie macicy i co dalej?"

Witam 🙂 jestem tu nowa i chciałam opowiedziec co mnie spotkało, mam nadzieję że pomoże mi to trochę w uporaniu się z traumą. Zacznę od tego, że parę lat temu ginekolog powiedział mi, że mam podwójną macicę i przegrodę w pochwie i cudem będzie jak zajdę w ciążę i ją donoszę.Było to dla mnie oczywiście straszne, wiele nocy przez to przepłakałam, nie mogłam pogodzić się z myślą że może nigdy nie będę miała dziecka. W zeszłym roku, po 5 miesiącach starań okazało się jednak, że udało mi się zajść w ciąże 🙂 Przez chwilę czułam się najszczęśliwszą kobietą na świecie. Przez chwilę ponieważ od początku były problemy-plamienia, ryzyko poronienia, lekarze powiedzieli mi, że nie ma szans na utrzymanie ciąży. Na szczęście jakiś anioł czuwał nade mną i wszystko się unormowało i udało się donosić ciąże. W tym roku zostalam mamą przecudownej córeczki 🙂 Po porodzie jednak znowu los postanowił dać mi trochę w kość ☹️ Miałam atonie macicy, dostałam rozległego krwotoku i żeby uratować mi życie lekarze musieli usunąć mi macicę. Przez krwotok miałam również inne problemy ze zdrowiem - zaburzenia krzepnięcia, niewydolność nerek i serca. Wiele dni spędziłam w szpitalu, w tym na OIOMie. Na początku miałam doła tylko z powodu tego, że nie będę mieć więcej dzieci a planowaliśmy z mężem trójkę. Po wyjściu ze szpitala weszłam w rytm zajmowania się dzieckiem, nie myślałam o tym. Teraz gdy córka już podrosła i mam trochę więcej czasu zaczęłam myśleć o tym wszystkim co mnie spotkało i przez to złapałam strasznego doła. Mam 30 lat i chcę żyć normalnie a boję się, że przez komplikacje nie będzie to niemożliwe ☹️ Dotyczy to nie tylko komplikacji po usunięciu macicy ale również mogę mieć problemy z sercem i nerkami ☹️ Nie wiem czemu mnie to wszystko spotkało 😐
Pozdrawiam bardzo wszystkie Syrenki 🙂 nawet jak nikt tego nie przeczyta bo strasznie się rozpisałam to samo napisanie tego sprawiło że dół jest trochę mniejszy 🙂

Iww88 hej
Witam Cię cieplutko u nas
Przeczyta, przeczyta i jeszcze coś napisze
Spotkało Cię sporo przykrych rzeczy
Ale w tym wszystkim też są takie, za które możesz dziękować i cieszyć się, że dobrze się zakończyły 🙏
Przecież przekonywano Cię, że nie będziesz mogła mieć dzieci, a nasz śliczną, zdrową córeczkę
Za każdym razem jak pojawią się smutne chwile, spójrz na córeczkę i pomyśl, co by było, gdyby jej nie było .....
A potem pomyśl, co by było, gdybyś z tego ojomu nie wróciła .....
Przeżyłaś, wróciłaś, jesteś zdrówa, masz upragnione dzieciątko i tylko to się liczy
Masz za co dziękować i masz z czego się cieszyć, i to niech Ci dodaje skrzydeł
Jest tyle rzeczy, z których można się cieszyć, więc spójrz na nie, a nie myśl co by było gdyby .....
Uśmiech na buzię i do przodu
Będzie dobrze . I tego Ci mocno życzę 🙏

Dziękuję bardzo za miłe słowa, samo wysłuchanie problemu bardzo dużo daje więc bardzo dziękuję 😘

Iw88 bardzo dużo przeszłaś ,ale pomyśl masz śliczną córeczkę
jesteś już zdrowa ,więc masz dla kogo żyć ,ktoś tam na górze nad Tobą czuwa
dbaj o siebie i maleństwo ,a powoli wszystko się poukłada

Mam nadzieję, że ze zdrowiem będzie dobrze 😉 dziękuję za miłe słowa 😘

Droga Iw88, grunt to myśleć pozytywnie! Ja tez sobie przez jakiśczas zadawałam pytanie, dlaczego ja?!! Ale to donikąd prowadzi. Może do depresji. Trzeba wstać, otrzepać się i iśc dalej. Masz ludzi wokół, których kochasz, którzy Cie kochają - czego chcieć więcej? Taki los nam w górze widać zapisany.... Ściskam mocno

Dziękuję i również ściskam 🤗

Oczywiście ja tez mam momenty gorsze i lepsze... Wszystko to trudne. Zaglądaj tutaj! Mi pomaga

Iww, kochana tyle na Ciebie spadło a Ty jak Taran przez to życie kroczysz 😍Jestem pełna podziwu, że się trzymasz i jednak we wszystkim co robisz widzisz to "światełko w tunelu". Nie daj się bo masz dla kogo czynić wielkie rzeczy
Nie można się poddawać, pomyśl o innych którzy są w sytuacji przy której twoja to pestka.
Każdy kłopot jest wielki ale mając w życiu oparcie w najbliższych można wiele pokonać. Masz swój Cud, spożytkuj więc swoją energię na pokazanie jej świata. Ciesz się chwilą, bo one są niepowtarzalne tak jak to miejsce w którym serdecznie Cię witam i mocno przytulam Witaj

Dziękuję 😘 postaram się jakoś trzymać ☹️ dużo ludzi mówi "nie martw się wiele ludzi ma gorzej, przytrafily ich gorsze rzeczy". Z drugiej strony jednak większość osób ma znacznie lepiej i ciągle pojawia sie myśl dlaczego tak się dzieje ☹️

Iww kiedy patrzymy z boku, może się nam wydawać, że inni mają lepiej, ale uwierz mi, że każdy ma problemy, tylko my nie mamy o nich pojęcia. Z kim byś nie rozmawiała, dowiesz się że coś go dręczy i męczy i pyta dlaczego ja
Nie pytaj, nie zastanawiaj się, to do niczego dobrego nie prowadzi. Jest jak jest i trzeba szukać plusów, które zawsze można znaleźć i z nich właśnie się cieszyć
Czytałaś książkę naszej Syrenki Dorit ? Przeczytaj, zobaczysz że można cieszyć się życiem pomimo trudnych przeżyć


Troszkę o niej piszemy tutaj


Trzymaj się Kochana

Iww, jak ja cię rozumiem.
Przeszłam leczenie z powodu nowotworu, wtedy miałam dokładnie 30 lat i 2 małych dzieci.
Chociaż minęło już wiele lat, skutki choroby i leczenia ciągle gdzieś się za mną wloką.
Do tego mam Zespół Sjogrena i ciągle jakieś problemy zdrowotne przez to.
Strach o zdrowie jest ale nauczyłam się z tym żyć, robię to co kocham, wychowuję dzieci, staram się cieszyć każdym minionym dniem i nie myśleć o tym co może się wydarzyć.
Ty masz dla kogo żyć i walcz o swoje dobre samopoczucie psychiczne 💗

Dziękuję i pozdrawiam 🙂 trzymaj się, musimy jakoś dać radę 🙂

Curly-mum dziękuję, że napisałaś 🙂 mam nadzieję, że też będę żyła normalnie 😉

Witam kochane Syrenki 🙂 chciałam tylko napisać, że dzisiaj, 11 miesięcy po operacji, z powodu pogarszającego się samopoczucia, w końcu poszłam na wizytę do psychiatry ☹️ lekarz zdiagnozował u mnie syndrom stresu pourazowego po operacji ☹️ mimo, że się już tym wszystkim nie zadręczam to jednak wszystko gdzieś w głowie siedzi ☹️

Świetnie, że zdecydowałaś się na psychiatrę bo nie każdy jest taki odważny... Bo zaraz się kojarzy z jakąś chorobą psychiczną czy coś. Ja osobiście też korzystałam bo po przejściach wcześniejszych, pędem życia i ogólnym stresem też sobie nie radziłam. Dostałam leki (które w dzisiejszych czasach są zupełnie inne niż kiedyś - nie ogłupiają, itp.) i odczułam poprawę. Odstawiłam bo zaczęliśmy się starać o dziecko, no ale niestety się nie udało, a teraz to już wiadomo, że się nie uda i widzę, że muszę odnowić kontakt z moim psychiatrą... Jesteś wielka! I w razie czego pytaj - mam doświadczenie . Brałam jak coś asentrę.

Iwko dobrze, że poszłaś po wsparcie do specjalisty, trzeba się mocno pilnować również pod wzgledem psychicznego samopoczucia, to bardzo wazne. Potem odbija się to na naszym zdrowiu fizycznym i kręcimy się w kółko.

Iw88,
myślę, że dobrze zrobiłaś decydując się na ten krok Może nie jednej Syrenki tym postem pomożesz? Trzymam kciuki za skuteczność terapii i pozdrawiam serdecznie

To bardzo dobra decyzja, skoro pomimo upływu czasu nadal czujesz, że coś jest nie w porządku
Trzeba sobie pomóc, bo życie tyczy się dalej i oby było coraz lepiej 🙏