Syrenki - kontynuacja forum "Usunięcie macicy i co dalej?"

wracam po roku. To była dobra decyzja. Przed operacją nie mogłam wejść po schodach a w tym roku chodziłam po górach. Dziewczyny to duża zmiana. Życie nabrało nowego wymiaru. Z moim partnerem też odkrywamy nowe aspekty życia. Nie jest na pewno gorzej
Wręcz przeciwnie. Pozdrawiam serdecznie wszystkie Syrenki

Yvon, witaj jesteś chodzącym przykladem, że niektóre decyzje są słuszne, precz z czarnowidztwem i tylko zakładać i brać życie całymi garściami. Fajnie, że wpadlaś i podzieliłaś się z nami dobrymi wiadomościami. Pozdrawiam i życzę dalszego zdobywania szczytów

Super wiadomość , tylko tak dalej

No to powiększamy statystyki zadowolonych z operacji Syrenek
Oby tak dalej

I u mnie za kilka dni minie rok...
skutki odczuwam do dziś...tzn ćwiczenia na dolne partie brzucha to Armagedon 😂
brzuch czesto ibgesto martwy że nawet nie czułam jak się zacięłam przy depilacji obok blizny...
Mina srajacego kota gdy 4 latek pyta o rodzeństwo i widok niemowlęcia płci żeńskiej w wizexzku (mam synka).Pociesza się że gdybym miała wybór świadomie na drugie bym się nie zdecydowala 🙂
kolejny minus...każdy ból podbrzusze to w psyche rak któregoś z jajników 😉
plus...brak okresu...Pół piątek klasy spędziłam w kościele modląc się aby Bozia zabrała mi okres...To wymodlilam 🤣😃😂

Jak dobrze Was czytać bo ja bardzo liczę na wyprawę w góry, na którą przez ostatnie lata nie miałam siły . U mnie dopiero mija miesiąc, ale jestem pozytywnie nastawiona! Powiedzcie tylko jak to jest z tym wysiłkiem? Byłam na kontroli dwa dni temu i wszystko u mnie pięknie się goi i Pani Doktor chce mnie widzieć dopiero za pół roku . Powiedziała jednak, żeby nie dźwigać, zwłaszcza poprzez nagle podniesienie nawet 1 kg... Ja zapytałam przez jak długo? A Ona, że na zawsze... I że chodzi o pochwę, która po usunięciu macicy została przyszyta. Jak jest z Wami po tym min. roku? Co z aktywnością fizyczną też - mam zawieszony karnet do klubu fitness w którym i tak ćwiczyłam głównie kręgosłup i pilates. Ja zawsze byłam też samodzielna więc jak pomyślę, że mam prosić o przenoszenie cięższych rzeczy to będzie to trudne, ale też jestem rozsądna i nie chcę sobie zaszkodzić.

Hmm, z tym dźwiganiem.... ja z racji kręgosłupa mam dopuszczalne 5 kg, z ginekologicznego się nie pytałam choć mam podwieszone na taśmach co moźe wypaść. A dochodzą dwa rozwalone kolana. Więc dzisiaj w plecaku przytaskałam z 10 kg. Oj głupia ty, głupia. Teraz wieczorem kolanka bolą tak jak głupota boli

Dlatego wolę zapytać tych co mają konkretne doświadczenie co by mi tam nic nie wypadło

Monte

Marylo do wszystkiego można się przyzwyczaić
Może zakres Twojej operacji był bardziej skomplikowany i wymaga więcej uważności przynajmniej na początku. Z czasem będziesz mogła więcej dźwigać, ale trzeba zachować rozsądek, bo Viki to jednak przesadziła z wielu powodów
A sama krzyczy
Ja mam ten "plus" że mam felerne stawy w dłoniach i barku, więc nawet jakbym chciała , to zbyt dużo nie dam rady dźwigać

Viki, kobietko, jaki ty przykład nam dajesz?
Musisz dbać o siebie, bo kto będzie dbał o ciebie jak coś się stanie?
A na poważnie, mi też jest ciężko pamiętać o tym, żeby nie dźwigać

Za długo jestem po operacjii u mnie takie są incydenty. Na codzień staram się być grzeczna, coraz grzeczniejsza...z wiekiem pokornieję zresztą ślubny mnie pilnuje.