Syrenki - kontynuacja forum "Usunięcie macicy i co dalej?"

Jestem chora na SM ( stopien znaczny niepełnosprawności. W roku 2020 (w sierpniu) usunięto mi macicę, z powodu obfitych miesiączek i związanej z nimi niedokrwistości. Jakiś czas po operacji, po której czułam się dobrze, w miejscu cięcia chirurgicznego powstał KELOID. Z racji faktu, że blizna operacyjna była bardzo duża, prawie od pępka, do krocza( jakieś 4 cm nad kroczem) i keloid jest tak samo duży, na jego końcu nad kroczem, z lewej strony zaczęło się tworzyć specyficzne pogubienie, nie wiem jak to nazwać. Nie dość, że przez cały dzień blizna nieprzyjemnie ciągnie, powodując tym ogromny dyskomfort, to już od dawna nie mogę napić się nawet odrobiny kawy, bo to zaostrzało moje dolegliwości. Utworzyła się u mnie specyficzna przeczulica brzucha - nie mogę jeździć autem, po żadnych wybojach, co uprzykrza mi życie. Przeczulica nie jest mi obca w SM ( nadwrażliwość na hałas, na światło elektryczne). Po usunięciu macicy dołączyła "przeczulica brzucha". Proszę o pomoc, jakąś radę. Z góry bardzo dziękuję. Bardzo cierpię.

Justynella nie potrafię nic podpowiedzieć. Witam Cię na Naszym forum, z postów Dziewczyn wiemy, że czasami fizjoterapeuta uroginekologiczny jest bardzo pomocny. Pozdrawiam

Witaj Justynella
W ramach zabiegów fizjoterapeutycznych jest zabieg tzw. '' mobilizacja blizny '' . Może to mogło by Ci pomóc ? Można go stosować do 5 lat od operacji. Im wcześniej tym chyba lepiej.
A co lekarz na to ?
Pozdrawiam ciepło

Chodziłam do fizjoterapeuty, do (...................) ileś miesięcy temu. Po zabiegu myślałam, że wyskoczę z własnego ciała tak bardzo nasiliły się dolegliwości w/w. Widzę, że chyba na tym forum nikt mi nie pomoże. Nie mam duzo pieniędzy, aby po cholernej operacji biegac po lekarzach prywatnych ( 150 zł za wizytę wzwyz. Byłam u (........) ginekologa, dwa razy u różnych (...........) W grudniu zeszłego roku ( w Wigilię) podjęłam próbę samobójczą. Powodem przewodnim, oprócz innych były dolegliwości związane z keloidem. Utrzymuję sie niestety( tak wyszło) z datków MOPS. Proszę nie radzić mi prywatnych specjalistów, chyba że jednego konkretnego, KTÓRY MI POMOŻE. Byałam na OIOM i standartowo( w takich przypadkach) w psychiatryku. Proszę więc nie radzić mi psychiatry. Jestem osobą przy zdrowych zmysłach, tylko męczą mnie dolegliwości, związane z podbrzuszem.

Justynella choroby i męczące dolegliwości często wywierają niekorzystny wpływ na naszą psychikę niestety. Dajemy radę, gdy zapanujemy nad naszą psyche. Może na tym forum nie dowiesz się wszystkiego. Ale zawsze możesz tu liczyć na wsparcie duchowe, empatię i zrozumienie. Życzę Ci trafienia na właściwego lekarza

Znaczna część chorób i dolegliwości ma przyczynę somatopsychiczną lub psychosomatyczną. Często nie wiadomo co "było pierwsze". Bywa i tak, że stopień naukowy np (...........). nie idzie w parze z empatią do pacjenta. Jestem daleka od zdania, że do psychiatry chodzą osoby "o chorych zmysłach" i nie uważam, że tylko prywatny lekarz z renomą i za duże pieniądze pomoże.
Skoro cierpisz na SM to pewnie masz swojego stałego neurologa. Może on przepisze terapię farmakologiczną uśmierzającą ból? Może on da skierowanie na terapię: fizjoterapeutyczną, relaksacyjną a może do poradni leczenia bólu przewlekłego? Nie daję Ci rad, bo tego nie lubisz, i nie po to jesteśmy w Syrenkowie
Piszesz, że masz znaczny stopień niepełnoprawności... w wielu poradniach NFZ jest krótsza kolejka do dla tych osób do neurologa, rehabilitanta, psychologa (skoro nie psychiatry), do lekarza leczenia bólu przewlekłego. Jedno jest pewne, w drugiej dekadzie XXI wieku nie powinno się cierpieć z bólu!
Ps.
Co do kawy - zbożowa też jest ok Czasem dobra herbata jest jeszcze lepsza Warto zmieniać przyzwyczajenia, a gusta się zmieniają
Powodzenia

Dziękuję Ci za wiadomość. Pragnęłam rady, konkretnej wskazówki, co to może być. U mnie to nie jest stricte ból, ale nieprzyjemne zaciąganie. Mogę to porównać, jakby do grubej gumy wewnątrz brzucha, która przytrzymuje ciężki kamień. W szpitalach schudłam 10 kg. Chciałabym cofnąc czas i aby się okazało, że nie posłuchałam doktora (........) który mnie przekonywał do operacji i tranfuzjki krwi, twierdząc, że to mi uratuje życie. Jest na odwrót. To mi zabrało życie Na pewno lekarz sądził, że robi dobrze. Ja nie chciałam tej operacji, ani transfuzji ( 2 transfuzje przeleciały przeze mnie, jak woda). Jeżli mam depresję, to uwarunkowaną sytuacyjnie, bo najzwyczajniej w świecie, meczę się bardzo.

Justynella my po naszej operacji, często musimy po wycięciu całości funkcjonować bez jajników, bez hormonów i często mamy załamanie w psychice, często łapiemy depresję albo przejściowo albo na dłużej i musimy przechodzić leczenie, terapię u psychiatry. Dlatego mówimy o tym otwarcie, bez przeszkód. Nie mamy nic złego na myśli, chcemy sobie pomagać. Mowimy o bardzo bardzo wielu problemach. Może operacja u Ciebie była konieczna i może była to właściwa decyzja. A możesz napisać co lekarze konkretnie mówią o keloidzie? Czy to proponują leczyć? Czy coś doradzają z bólem?

Guma wewnątrz brzucha sugerowałaby zrosty, za silne naciągnięcie więzadeł albo mocowania pochwy. Mógł powstać zrost, który np. trzyma jelito i keloid, każdy ruch ciała zwłaszcza skrętny może wtedy generować ból.
Na USG nie musi być widoczny, natomiast MRI powinno pokazać czy jest jakiś problem w środku.

Pozwalam sobie wkleić link do dość starej już fotki mojej blizny, którą zamieściłam kiedys na FB - nie wiem, czy to coś wniesie do tematu, ale spróbuję.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=26 ... 1237568970

Odp. do olikkk:

Tylko lekarz.... . W zeszłym roku obeszłam ich tylu, jak nigdy w trakcie dotychczasowego życia. Dostałam skierowanie na reoperację.Tyle.

Gdy siedzisz przed komputerem pochylasz się lekko do przodu i uciskasz na brzuch - ściskasz go żebrami i udami. Brzuch wcale nie musi być wydatny żeby tak było.
Jeśli jesz fasolę, groch, kapustę, kalafior, cebulę to te potrawy wzdymają. Na jelita pomaga kasza lub płatki jaglane, spróbuj gotowane płatki jaglane - gotuj na wodzie jeśli nie szkodzi
Tobie mleko dodaj odrobinę. Płatki można jeść z gotowanymi na parze warzywami - marchewka, pietruszka, seler lub jabłkiem pociętym w plasterki i ugotowanym w małej ilości wody.
Surowe jabłko wzdyma. Możesz spróbować czy espumisan pomoże. Jest bez recepty, 25 kapsułek około 6zł. ewentualnie herbata rumiankowa czy Nospa max - działają rozkurczowo.
Przychodzi mi na myśl coś co sama stosowałam żeby sobie pomóc z blizną. Brałam bliznę pomiędzy dwa palce i lekko skręcałam w prawo i w lewo, tak żeby ją trochę oderwać od głębszych warstw.
Nie chodzi o brutalne tylko lekkie ale systematyczne rozciąganie i to wtedy gdy skóra jest rozgrzana np. w łóżku. Możesz użyć oliwki do skóry, lekko posmarować i masować.
Dobry fizjoterapeuta powinien pokazać jak bliznę masować, czasem potrzebne są 2-3 wizyty żeby ją uruchomił i pokazał co dalej.
Zrosty ocenić może tylko dobry ginekolog chirurg, wiem, że są widoczne na MRI, czasami TK natomiast na USG nie bardzo, nawet doświadczony ginekolog może ich nie widzieć.

Jakbym widziała swoje blizny- „dżdżownice” mam skłonności do bliznowców. A blizn sporo….po endoprotezie długa blizna przez kolano blokowała wyprost i zgięcie. Pomogła mobilizacja blizny. Na dziesięć zabiegów osiem przepłakałam z bólu. Pomogło. Dwie inne miałam wycinane bo w zewnętrznej warstwie byly nerwy, robił to chirurg- plastyk na NFZ. Po wycięciu starej ostrzykiwał specjalnym lekarstwem i dopiero szył. Blizny teraz ładne. Przedtem nie byłam w stanie dotknąć palcem.

Vikuś Dobrze, że już dobrze